عید سعید فطر و پیشینه تاریخی آن در ایران

  • PDF
امتیاز کاربر: / 4
بدخوب 
عيد فطر يکی از دو عيد بزرگ اسلامی است که در روز اول ماه شوال و پس از رؤیت هلال ماه برگزار می‌شود. مسلمانان پس از يک ماه روزه و عبادت پروردگارشان، چشم به راه اين روز بزرگ می شوند تا آن را پاس بدارند و جشن گيرند.  
آنچه مسلم است عيد فطر، عيد روزه گشادن و روزی است که انسان ها به سوی فطرت خود باز می گردند. از همين روست که برخی اين روز را روز فطر و فطرت دانسته اند و آن را روز شکوفايی و بازگشت به آن را روز عيد دانسته اند. بنابراين می توان گفت، عيد فطر روز خودشناسی و خداشناسی است. روزی است که اجتماع عظيم مردم برای برپايی نماز عيد که نمادی از وحدت مسلمانان است همدل و همگام به عبادت حق تعالی می پردازند و اين وحدت خود اصلی است که با فطرت انسان سازگاری دارد که زيباترين شکل آن در نماز عيد فطر نمودار گشته است.
عيد فطر، عيد سعادتمندان و شکوفايی استعدادهای معنوی است و از مهمترين عوامل رسيدن به سعادت واقعی همانا پرهيزگاری، قناعت، صله رحم، مناجات، برآوردن نيازهای مردم، شکرگزاری و کمک به مساکين و فقرا است که تمامی آنها در طی مدت يک ماه روزه و عبادت در رمضان جمع شدند تا همگی در عيد سعيد فطر خلاصه شوند.
این آیین که به هنگام ظهور اسلام و به امر پیامبر اکرم (ص) در سال دوم هجرت ابلاغ و سفارش گردید تا به امروز در تمامی کشورهای اسلامی از جمله ایران با شکوه و عظمت فراوانی برگزار می شود. این در شرایطی است با تلاقی‌شدن آن با میراث فرهنگی گذشتگان و آداب و رسوم چنین سرزمین هایی برگزاری آن، گونه ها و اشکال مختلفی را به خود دیده است و تنوع های نژادی، زبانی، قومی و فرهنگی از جمله عواملی است که سبب تنوع در برپایی چنین آیینی شده است. پرداختن به چنین مسائلی نه فقط ما را با فرهنگ و آداب رسوم اقوام و ملت ها آشنا می سازد، بلکه شالوده دینی و فرهنگ اقوام وملیت ها را در چنین مناسبت های با یکدیگر هماهنگ و زمینه های اتحاد ملی را فراهم می سازد.
در همین راستا نگارنده درصدد برآمده است با تكيه بر اسناد تاريخي اشاره‌اي هر چند گذرا به پيشينه تاريخي عيد فطر در ايران و در ادوار مختلف تاريخي آن بنمايد. 
 

شما در این صفحه هستید : گروه تاریخ و تمدن عید سعید فطر و پیشینه تاریخی آن در ایران