امام رضا(ع) در اندیشه متفکران بزرگ اسلامی

  • PDF
امتیاز کاربر: / 2
بدخوب 

امام رضا(ع) از ديدگاه مقام معظم رهبري(مدظله العالی)

•  بزرگ‌ترین هنر امام معصوم و بزرگوار ما آن بود که توانست درخت تشیع را از گزند طوفان حادثه سلامت بدارد و از پراکندگی و دلسردی یاران پدر بزرگوارش مانع شود.

•  امام هشتم علی ‌ بن موسی ‌ الرضا علیه ‌ السّلام، در برابر یک تجربه تاریخی عظیم قرار گرفت و در معرض یک نبرد پنهان سیاسی که پیروزی یا ناکامی آن می ‌ توانست سرنوشت تشیع را رقم بزند، واقع شد.

•  سال ‌ های ولایت ‌ عهدی امام هشتم، از پر برکت ‌ ترین سال ‌ های تاریخ تشیع شد.

•  مأمون از دعوت امام هشتم به خراسان چند مقصود عمده را تعقیب می ‌ کرد:

•  اوّلین و مهم‌ترین آنها، تبدیل صحنه مبارزات حاد انقلابی شیعیان به عرصه فعالیت سیاسی آرام و بی ‌ خطر بود.

•  دوم، تخطئه مدعای تشیع مبنی بر غاصبانه بودن خلافت‌های اموی و عباسی و مشروعیت دادن به این خلافت‌ها بود.

•  سوم اینکه مأمون با این کار، امام را که همواره یک کانون معارضه و مبارزه بود در کنترل دستگاه‌های خود قرار می ‌ داد.

•  چهارم اینکه امام را که یک عنصر مردمی و قبله امیدها و مرجع سؤال‌ها و شکوه ‌ ها بود در محاصره مأموران حکومت قرار می ‌ داد و رفته رفته رنگ مردمی بودن را از او می ‌ زدود.

•  پنجم این بود که با این کار برای خود وجهه و حیثیتی معنوی کسب می ‌ کرد.

•  ششم آنکه در پندار مأمون، امام با این کار به یک توجیه ‌ گر دستگاه خلافت بدل می ‌ گشت.

•  امام در همان حال که نام ولیعهد داشت و قهراً از امکانات دستگاه خلافت نیز برخوردار بود چهره ‌ ای به خود می ‌ گرفت که گویی با دستگاه خلافت، مخالف و به آن معترض است، نه امری، نه نهی ‌ ای، نه تصدی مسئولیتی، نه قبول شغلی، نه دفاعی از حکومت.

•  امام در همان مسیر تعیین شده، از هر فرصتی برای ایجاد رابطه جدیدی میان خود و مردم استفاده کرد، در اهواز آیات امامت را نشان داد، در بصره خود را در معرض محبت دل‌هایی که با او نامهربان بودند قرار داد، در نیشابور حـدیث سلسله‌الذهب را برای همیشه به یادگار گذاشت.

امام رضا(ع) از ديدگاه استاد شهيد مطهري(ره)

•  طرح مسألة ولایتعهدی حضرت رضا سیاست مأمون بود، ابتکار از خود مأمون بود و او نظر سیاسی داشت و آن آرام کردن ایرانی ‌ ها و جلب ‌ نظر آنها و خلع سلاح کردن خود حضرت بود.

•  یکی از مسلّمات تاریخ این است که آوردن حضرت رضا از مدینه به مرو، با مشورت امام و با جلب نظر قبلی امام نبوده است.

•  شرط امام از اول با مأمون این بود كه من در كارها مداخله نخواهم کرد، يعنى عملاً جزء دستگاه نخواهم بود.

•  در مدتى كه حضرت رضا ولايتعهدی را قبول كردند كارى به نفع آنها صورت نگرفت، به نفع خود حضرت صورت گرفت.

امام رضا(ع) از ديدگاه آيت‌الله جوادي‌آملي

•  حضرت رضا(علیه ‌ السلام) از تبار بهشت رضوان است به گونه ‌ ای که رضایت انسان ‌ ها از یکدیگر و نیز رضایت عبد از مولایش و رضایت مولا از عبدش و نیز رسیدن به مقام رضا، تنها در گرو برکت مقام بلند و نام راضی حضرت رضا(علیه ‌ السلام) است.

به کوشش: علی ‌ اصغر ترکاشوند، محمدسعید کبیر


شما در این صفحه هستید : گروه معرفتی امام رضا(ع) در اندیشه متفکران بزرگ اسلامی